Duur missie: 21 mei 1996 – 25 oktober 1996
Aantal militairen: 3
Dodelijke slachtoffers: geen
Dapperheidsonderscheidingen: geen

De presidenten van Kroatië, Servië en Bosnië toonden zich medio september 1995 onder Amerikaanse en Russische druk bereid mee te werken aan een vredesregeling. Die ging uit van het behoud van het Bosnische grondgebied. De Bosnische Moslims, -Kroaten en -Serviërs moesten samen verder. Zij mochten zich niet afsplitsen.

Nederlands aandeel in OVSE, Bosnië-Herzegovina

De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) benoemde oud-minister en burgemeester van Amsterdam Ed van Thijn tot Coordinator for International Monitoring (CIM).

Hij moest onafhankelijk van de OVSE-missie beoordelen of de verkiezingen verliepen volgens afspraak. Een kleine staf en een civiele waarnemersgroep van 900 personen ondersteunden hem daarbij. De CIM was na de verkiezingen klaar. De OVSE-missie is tot op heden actief in Bosnië-Herzegovina.

Nederlandse inbreng

Het ministerie van Defensie stelde op 22 april 1996 kapitein A.F. Vermeulen beschikbaar voor de OVSE-missie. Dat was ter versterking van het wapenbeheersingsteam. Majoor Hans Evertse volgde op 19 mei als liaison van de CIM bij de staven van de Implementation Force (IFOR) en het Allied Rapid Reactions Corps (ARRC). Hij kreeg medio augustus gezelschap van kolonel R.M. Eiting, die de functie van chef-staf CIM op zich nam. Vermeulen keerde als laatste terug naar Nederland.

Na het ingaan van een staakt-het-vuren in Bosnië-Herzegovina op 14 oktober 1995 konden de onderhandelingen in alle ernst beginnen. Een maand onderhandelen leverde een General Framework Agreement for Peace in Bosnia and Herzegovina (GFAP) op. Dit staat beter bekend als het Dayton-akkoord en werd op 14 december 1995 in Parijs ondertekend.

Missie

De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) besloot op 8 december 1995 om een missie in Bosnië-Herzegovina in het leven te roepen. De missie moest:

  • toezicht houden op de organisatie van vrije en eerlijke presidentiële, parlementaire en gemeenteraadsverkiezingen;
  • de mensenrechtensituatie en wapenbeheersing in de gaten houden.
  • maatregelen helpen opstellen ter bevordering van veiligheid en vertrouwen.